เปรียญธรรม ๙ ประโยค : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 580 / 734

ประโยค ๔ - มังคลัตถิที่เป็นเปล่า เล่ม ๒ - หน้าที่ ๒๔๗ ยังอุทานา เขี้ยวของอันน่าเล็ดลอดทั้งหมดนั้นออกแล้ว ให้ตามสอบนำ แล้ว เรียกว่า "ท่านขอรับ กรรมที่ไม่สมควรอันชนนั้นทำแล้ว ผลอะไรบ้างก็แล้วกันนั้น" คา

ในเนื้อหานี้ เล่าเรื่องราวเกี่ยวกับการปราบจันตนของพระราชาซึ่งส่งผลให้เทพดาให้ฝนต่าง ๆ ตกลงมาและทำให้ประชาชนมีความสุขและดีใจอย่างมาก พระราชาทำให้แว่นแคว้นกลับคืนสู่สภาพดี สะท้อนถึงความเข้มแข็งและความสา

ประโยค - มังคลดาที่ป็นเปล เล่ม ๒ - หน้าที่ 253 ดังนั้น คามผู้พี่ กล่าวว่า "นานะ เธออันใคร ๆ ไม่ควร ส่งสอน ไม่ทำตามคำของนัตติจิตของหลาย, ธรรมดามารดิบา เป็น ภาระของพี่, พี่ผู้เดียวจำแน่นนิรันดรคาบิคาดนั

ในหน้าที่ 253 ของมังคลดา นานะคามเผชิญกับสถานการณ์ที่ต้องช่วยเหลือมารดาของเขา เขาอธิษฐานและเข้าพบพระเจ้ากรณจรรสีเพื่อขอให้พระราชาช่วยนำทัพ เขามีความมุ่งมั่นในการทำภารกิจ และสามารถควบคุมสภาพอากาศเพื่อช่

ประโยค ๔ - มังคลิดาที่ปิเป็นเหตุ คืออันมูลที่พิพากษา กล่าวว่า อุปโยควน แปลว่า ในเวรรแห่งทุกข์วัดวิธีดี อรรถ คือว่า ววนะ เพราะวิราคะว่ามันขากว่า อื่นอย่างหนึ่ง (บทว่า อุปโยควน แปลว่า คำเมื่อ ทุตยาวัดติ

ข้อความนี้กล่าวถึงการตีความอุปโยควนและการอธิบายความหมายของพระราชทั่งในบริบทของธรรมะ โดยมีการพูดถึงการพิจารณาเห็นชอบในความเป็นธรรมเครื่องสงเคราะห์ การสรรเสริญจากชาวโลก และการรักษาศีลในชีวิตประจำวัน. นอ

ประโยค ๔ - มั่งคั่งที่นี่เป็นปล คลื่น ๒ - หน้า ที่ 261 อยู่เบื้องหน้าแห่งบุรุษหลาย และเพราะแสดงคืออ้างโดยความเป็น ผู้มีอุปการะ (แก่มุรุษหลาย). ด้วยเหตุนี้ พระอรรถกถาจารย์ จึงกล่าวว่า "มารดาบิดา พึงทร

บทนี้เน้นถึงความสำคัญของการเลี้ยงดูมารดาบิดา โดยอธิบายถึงการนำเอาปัจจัยแห่งความสุขเข้ามาและการปกป้องปัจจัยแห่งความทุกข์ การเลี้ยงดูถือว่าเป็นกิจกรรมที่มีความสำคัญตั้งแต่บุตรเกิด เพื่อให้มีฐานะดีในสังค

ประโยค ~ มิ่งคลัดที่เป็นเปล เล่ม ๒ - หน้าที่ 264 เขาอ๋อมยังอัดภาพให้เป็นในนิร์นกัน คว้่อาหารนั้น, เขาดำรง อยู่ได้ในนิร์นกันด้วยอาหารนั้น, พรามณ์ ทานนั้นอ่องไม่สำเร็จแก่ เขาผู้ร่างอยู่ในฐานะใด, ฐานะแม้

เนื้อหาในบทนี้พูดถึงความสำคัญของอาหารที่มีผลต่อการดำรงชีวิตและสถานะของมนุษย์และสัตว์ต่างๆ บอกถึงการที่บางคนมีชีวิตที่ตกหล่มเพราะการบริโภคซึ่งส่งผลต่อการเกิดใหม่ในกำเนิดที่แตกต่างกัน ตั้งแต่อาหารที่เหม

ประโยค ๔- มงคลลัดที่นี่นับเปล เล่ม ๒ - หน้าที่ 265 กายแตก ย้อมเข้าสู่เปรตวิสัย, อาหารใดสำหรับผู้ผิดในเปรตวิสัย, เขาย่อมยังอัตภาพพันให้เป็นไปในเปรตวิสัยนั้นด้วยอาหารนั้น, เขาย่อมดำรงอยู่ในเปรตวิสัยนั้น

บทความนี้พูดถึงการเชื่อมโยงระหว่างอาหารและทานกับเปรตวิสัย โดยชี้ให้เห็นถึงแนวคิดว่าผู้ที่ประพฤติผิดในเปรตวิสัยนั้นย่อมมีชีวิตอยู่ด้วยอาหารและทานที่ได้รับจากญาติผู้ล่วงลับ การดำรงอยู่ในฐานะของพราหมณ์แล

ประโยค - มังคลัตถ์ที่นี่นี้แล เล่ม ๒ - หน้า 267 มีความว่า "ทายกอ้อมไม่ได้ผลแหงน่นี้ให้แล้วอย่างนั้น" เพราะ ฉะนั้น พระผู้พระภาคจึงตรัสอย่างนั้น" [๒๒๔๙] ก็ว่า เมื่อลาญทั่งหลาย แม้กล่าวว่า "ขอนามนี้ จง

บทความนี้กล่าวถึงการบำรุงพระศาสดาและผลของการทำทานแก่เปต ที่แสดงถึงความสัมพันธ์ระหว่างพระองค์กับพระราชโอรส นอกจากนี้ยังได้พูดถึงเรื่องราวของพระอาจารย์และการสร้างวิหารเพื่อบูชาพระศาสดาในบริบทของสังคมในส

ประโยค ๕ - มั่งคลัดาที่ป็นเปล เล่ม ๒ - หน้า ๒๖๘ พระราชโอรสหลายทรงมนเสด็จพระศาสดาไปสู่นบของพระองค์ ทรงมอบถวายวิหารแล้ว รับสังฆทานคลังและขุนสำรองว่า "พวกท่านจงรับทานวัดร (ค่าใช้จ่ายในทาน) ซื้อมีประมาณเ

บทความนี้กล่าวถึงการถวายทานในพระพุทธศาสนา โดยเฉพาะเมื่อพระราชโอรสได้มอบถวายวิหารและจัดสรรสิ่งของเพื่อการทำบุญ รวมถึงผลแห่งการให้ที่แตกต่างกัน โดยผู้ที่ถวายทานอย่างจริงใจจะได้รับผลในสวรรค์ ในขณะที่ผู้ท

ประโยค 2 - มังคลัตถที่เป็นเปล เล่ม ๒ หน้า 269 แห่งพระกัสสปพุทธเจ้าในปีนี้ ชนเหล่ามีวิตเป็นโลกเป็นต้นกำเนิดกระทบ กระทั่งแล้วนั้น บังเกิดในหมู่เปรตแล้ว. ครั้งนั้น มงคลนูยถวายทาน เพื่อประโยชน์แก่เปรตผู้เ

ในปีนี้ พระกัสสปพุทธเจ้าได้รับการถวายทานเพื่อประโยชน์แก่เปรตที่เป็นญาติ เปรตเหล่านี้มีความหวังว่าจะได้รับสมบัติจากการทำดีในอนาคต โดยมีการกล่าวถึงพระเจ้าพิมพิสารที่จะถวายทานให้แก่พวกเขาเมื่อถึงกาลที่ทำ

ประโยค ๔ - มังคลัตถีที่นีมปล เล่ม ๒ - หน้า ๒๗๑ ไปสู่พระชนนจเตียร ทรงตระเตรียมทุนสำเร็จแล้ว รับสั่งให้ทราบ กุฎกลา (เสด็จมาเองแต่พระศาสดา). พระศาสดา มาฎิภูกสูงงมแวด ล้อมแล้ว เสด็จไปยังพระราชดำเนินเทียร

ในบทนี้ กล่าวถึงภาพของเปรตที่มีรูปลักษณ์น่าสนใจ ตั้งอยู่ในที่ซึ่งมีความทุกข์ทรมานอย่างมาก พระศาสดาได้ปรากฏให้เห็นแก่พระราชา ขณะที่พระราชามีความตั้งใจจะถวายทักษิณโลภ เปรตเหล่านั้นแสดงถึงความทุกข์ทรมานแ

ประโยค ๔ - มังคลิจิตที่บีมปลู เล่ม ๒ - หน้าที่ ๒๗๒ จงสำเร็จแก้กรรมที่งหลายของข้าพเจ้า." ในขณะนั้นเอง สระ โบกสบนี้ที่ดาคด้วยปทุนชาต บังเกิด เพื่อปรดเหล่านั้นแล้ว ปรดเหล่านั้น อาบและดื่ม (น้ำ) ในสาร ไบก

ในเนื้อหานี้พูดถึงพระราชาที่มุ่งมั่นในการบำเพ็ญบุญและการแก้กรรมของตน พระองค์ได้ทำการอธิษฐานเพื่อปรดทุกข์ให้แก่ตนเอง และได้ประสบกับความสงบและความสุขจากการทานอาหารที่ทำให้หายกระหายรวมถึงการเห็นสมบัติทิพ

ประโยค ๔- มั่งคั่งที่สุดในเมืองปลด ลอม - หน้าที่ 277 เคารพ ในเมื่อข้าวและน้ำมีมาก "[แก้ฮรร] บรรดานหด้านั้น สองเท่า ต ถวิตา สัมพันธ์กัน บทว่า ตุตุ ได้แก่ในที่ ๆ เขาให้นั้น บางว่า สมาคมฤดูวามว่า มาโ

บทความนี้กล่าวถึงความสำคัญของคาถาและการบูชาในชีวิต โดยเริ่มจากการชี้ให้เห็นถึงคุณค่าของการร่วมกันเป็นหนึ่ง รวมถึงการแสดงออกถึงความเคารพและอนุโมทนาในบุญกรรม กล่าวถึงการทำความดีเพื่อเสริมสร้างความเจริญใ

ประโยค ๔ - มั่งคั่งที่นี่นเป็นปล เล่ม ๒ - หน้าที่ 278 [แก้ข้อความ] บรรดาบาทเหล่านั้น สองบทว่า จิร ชิวฑู ความว่า จงเป็นอยู่ ตลอดกาลา คือเป็นผู้มีอยู่นั้น สองบทว่า โน ฎติ แปลว่า หมู่ฤทธิของเรา บทว่า เ

เนื้อหาพูดถึงความหมายของการบริจาคในพุทธศาสนาและผลที่เกิดขึ้นจากการทำทาน โดยมุ่งเน้นที่องค์ประกอบที่ทำให้การบริจาคนั้นประสบผลสำเร็จ เช่น การทำจิตให้ถึงพร้อมและผลแห่งกรรมที่เกิดจากการอุทิศตนเพื่อผู้อื่น

ประโยค-- มังคลัตถทีนี้นเปล เล่ม ๒ - หน้าที่ 279 คาถาที่ ๑ กับกิ้งเนืองหลังแห่งคาถาที่ ๖ ว่า "ก็ในปรวติวิสัยนั้น ไม่มีลักษณะ, โครักษณะ กรรมในปรวติวิสัยนั้นก็ไม่มี. อิจฉาธรรมันนั้น ก็ไม่มี, การซื้อขายด

เนื้อหามุ่งเน้นที่การอธิบายปรวติวิสัยซึ่งไม่มีลักษณะและโครักษณะ โดยมีการอ้างถึงการซื้อขายและการเลี้ยงชีพ การบริจาคและทานจากมนุษย์ เพื่อให้เกิดการทำความเข้าใจในธรรมชาติของชีวิตและการดำรงอยู่ตามปรวติวิส

ประโยค ~ มังกีดที่เป็นเปล เล่ม ๒ หน้า 280 บทว่า เปตา ได้แก่ สัตว์ทั้งหลายผู้เข้าสู่ปรเวศย์. บทว่า กากดาว ได้แก่ ผู้ไปแล้วโดยมรณาของคน. บาลัย ว่า กากดาว ดังนี้มีรีวามว่า มีความอันทำแล้ว คือมีมรรคะอัน ท

บทนี้กล่าวถึงความหมายของเปตาและกากดาว โดยเปตาหมายถึงสัตว์ที่เข้าสู่ปรเวศย์และกากดาวอธิบายถึงผู้ที่ได้เสร็จมรณกรรม พระพุทธเจ้าทรงใช้การเปรียบเทียบกับธรรมชาติ เช่น น้ำไหลและการให้ทาน เพื่อสื่อถึงการทำดี

ประโยค (4-5) มังคลัตถทีนี้เป็นเปล่า เล่ม ๒ หน้า ๒๘๒ "ผู้นั้นได้ช่วยทำกิจจอันชื่อของเรา," ว่า "คนโน้น ชื่อว่า เป็นญาติของเรา เพราะเป็นผู้น้องกันข้างมาตราหรือข้างบิดา," ว่า "คนโน้นชื่อว่า เป็นมิตร เพรา

บทความนี้อธิบายถึงความสำคัญของการทำทักขินาเพื่อระลึกถึงผู้ที่ล่วงลับไปแล้ว ซึ่งรวมถึงคำแนะนำในการช่วยบรรเทาความทุกข์ของญาติในช่วงเวลาแห่งการประกอบพิธีศพ การให้ทักขินานั้นมีความหมายว่าการมอบสิ่งดีๆ แก่

ประโยค ๔ - มั่งคั่งที่สุดในปัจจุบัน เล่ม ๒ - หน้า ๘๔ เป็นต้น เป็นการหาประโยชน์มิได้ ด้วยประการฉะนี้แล บัดนี้ เมื่อจะทรงแสดงความทักฐานอันพระราชวายแล้วมีประโยชน์ จึงรัสกาดที่ ๑๒ ว่า "อันพักนิทานนี้แหล

ในบทนี้พูดถึงการแสดงความทักฐานในพระราชวาย พร้อมทั้งวิเคราะห์ถึงประโยชน์ของความเชื่อและการตั้งอยู่ในสงฆ์ การแสดงออกถึงความสำคัญของทักษิณาและอานบุญในสังคม โดยเฉพาะในยุคปัจจุบันที่สงฆ์มีบทบาทสำคัญต่อสังค

ประโยค ๔ - มิ่งขลิดที่เป็นเปล เล่ม ๒ หน้าแก่ ๒ [[แก้อรรถ]] การทำกิจอันฎิฑธ์ทั้งหลายพิพ bath เพื่ออฎิฑธ์ทั้งหลาย ช่อว่า อฏิธรรม ในคาถาสุดนั้นน. บทว่า นิคมสุโฐ ความว่า มหาบพิธ อฏิธรรม อันพระ องเมื่อถว

ในบทความนี้เราจะพูดถึงความหมายของอฏิธรรมและการทำกิจอันต่าง ๆ ที่เกี่ยวข้องกับการบูชาและการดำเนินชีวิตตามหลักคำสอนของพระพุทธเจ้า ซึ่งสอนให้เราใช้ความรู้เพื่อสร้างประโยชน์ให้แก่ตนเองและผู้อื่น พร้อมทั้ง

ประโยค ๕๕ - มังคลัตถทีนี้เป็นปลด เล่ม ๒ - หน้า ๒๘๗ มนุษย์ทั้งหลายแม้วันที ๒ จนถึงวันที่ ๓ การบรรสุธรรมได้มีเช่นนั้น เหมือนกัน คาถา ๑๑ คาถานี้ พระธรรมสังคาหทาการยังกรอกไว้ในเปวดกุ โดยชื่อว่า ดีโรฏทุป

เนื้อหาเกี่ยวกับการบรรลุธรรมในพระพุทธศาสนา โดยเฉพาะการให้ทานเพื่อความสุขของผู้ล่วงลับ รวมถึงคาถาและคำสอนที่พระพุทธเจ้าตรัสไว้ การอ่านคาถาดีโรฏทุตสูตร และตัวอย่างการสอนให้เด็กเข้าใจความสำคัญของสิ่งของท

ประโยค - มั่งคั่งที่ปืนเปล เล่ม ๒ - หน้าที่ 289 สงฆ์ ย่อมสำเร็จโดยฐานะเพื่อประโยชน์แก่ชนผู้นั้น ตลอดกาลนาน." [แก้อรรถ] บรรดาบาปเหล่านั้น บทความว่าจักอาจุมมิถ กฤๅวา ความว่า ปรารถ เป็นเจาะจงเหตุอย่างใด

ข้อความภาษาไทยนี้เป็นการวิเคราะห์ทางจิตใจและความสำเร็จของสงฆ์ที่มุ่งหวังเพื่อประโยชน์แก่ชน. พูดถึงการทำความดีด้วยการบริจาคและการพัฒนาจิตใจ เป็นการอธิบายให้เห็นถึงความสัมพันธ์ระหว่างการทำบุญและความสำเร